افراط و تفریط بلای جان تیم ملی فوتبال - رضا میرزاییان*

جام جهانی 2018 برای آسیایی ها از جمله ما تمام شد اما آنچه که عجیب می نماید این است که همچنان یک سری از دوستان برای کی روش «به به» و «چه چه» می کنند و گروهی دیگر به او می تازند و خلاصه اینکه افراط و تفریط عجیبی در این رهگذر، جامعه فوتبال را هاج و واج کرده است.

در این رهگذر، نه کی روش از خر شیطان پایین می آید و با مربیان وطنی بخصوص مربیان لیگ برتری تعامل می کند و نه اینکه آستین همت بالا زده می شود تا این دو طیف را به اتاق فکر فرا بخوانند و همانند چهار گوشه دنیا، تبادل اندیشه و خرد جمعی را میان سرمربی تیم ملی و کادر فنی باشگاهها شاهد و ناظر باشیم.
رویکردهای جزء نگرانه و مانع تراشی های معمول هنوز هم به چشم می آید و این در حالی است که قطار فوتبال در آسیا با شتابی حیرت انگیز به حرکت خود ادامه می دهد و باید برای حضور در معتبرترین میدان فوتبال در قاره کهن یعنی جام ملت های آسیا آماده شویم.
یک روز خبر از استعفای احتمالی کی روش به گوش می رسد و روزی دیگر از تمدید قرارداد ایشان تا پایان جام ملت های آسیا و چیزی که اصلا محلی از اعراب ندارد، اتخاذ چارچوبی مدلل برای فردایی روشن است که در واقع این وضعیت نابهنجار باعث رنجش میلیون ها علاقه مند شده است.
بالاخره کی روش یا می ماند یا می رود، اگر قرار است بماند طبعا باید طوری برنامه ریزی شود که این مهندسی بتواند قطب نمای حرکت تیم ملی باشد و اسباب رضایت مندی جامعه را فراهم کند. ولی اگر مساله، چیز دیگری است بهتر است که بطور صریح اعلام گردد تا تکلیف مشخص شود.
به قول قدیمی ها شتر سواری دولا – دولا نمی شود و ناگفته پیداست که با محافظه کاری و طرح اینگونه مسائل نمی توان، فردایی امید آفرین را خلق کرد.
از اینها گذشته آنچه که در حال حاضر برای تیم ملی فوتبال ما می تواند نسخه شفا بخش باشد، تغییر ذائقه کی روش و فدراسیون فوتبال در خصوص نوع رفتار سرمربی است تا بتوان در سایه مشورت پذیری و همگرایی، تیم ملی را برای حضوری مقتدر در میدان معتبر امارات (جام ملت های آسیا) آماده کرد.
نه کاشتن دانه های تحقیر از سوی منتقدان می تواند برگ برنده باشد و نه دوئل کی روش با مربیان لیگ برتر؛ لذا باید فدراسیون فوتبال تغییر ذائقه بدهد و راهی را برگزیند که میان این دو گروه پیوند منطقی رقم بخورد و خلاصه اینکه دست در دست هم برای کارآمد سازی و بالندگی تیم ملی اهتمام کنیم.
از یاد نبریم که استرالیا، ژاپن، کره جنوبی، عربستان و حتی عراق و چین هر کدام یکپا مدعی هستند و برای ایستادن بر بلندای قهرمانی جام ملت های آسیا خواب های طلایی دیده اند.
باید از حضور در جام جهانی روسیه درس عبرت بگیریم و به جای منازعه و ایجاد تنش، فضا را تلطیف و دوستانه کنیم تا راه برای حضوری مقتدر در جام ملت های آسیا هموار شود وگرنه آرزویمان برای فتح این رقابت های بزرگ و مهم قاره کهن همچون چهار دهه اخیر همانند حباب خواهد ترکید.
---------------------
* کارشناس فوتبال

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال