مبارزه با فساد را از چینی ها بیاموزیم

تهران - ایرنا - راستی چرا ما ایرانی ها مبارزه با فساد اداری و اقتصادی را به سبک و الگوی چینی تجربه نمی کنیم؟

**خلاصه خبر زیر را بخوانید:
دولت چین به منظور مقابله با فساد در این کشور آن دسته از مقامات دولتی را که همسران و فرزندان خود را برای اقامت به خارج از این کشور فرستاده اند برکنار یا بازنشسته می کند.
از آنجا که این مقامات بدون خانواده های خود زندگی می کنند در جامعه چین به آن ها ˈ مقامات برهنه ˈ می گویند که این اصطلاح برای تمسخر آن ها به کار می رود.
این مقامات با فرستادن همسران و فرزندان خود به کشورهای خارجی تلاش می کنند، مجراهایی را به منظور انتقال درآمدها و منافع نامشروع خود به خارج از کشور تامین کرده و در عین حال جایگاهی را در یک کشور خارجی برای خود ایجاد کنند تا در زمان مناسب از کشور فرار کنند.
حدود 900 مقام دولتی سطح متوسط در استان گوآنگدونگ در جنوب چین همسران و فرزندان خود را با قید شهروندی یا اقامت دائمی به خارج از کشور فرستاده اند در حالی که خودشان همچنان به کار در سرزمین مادری ادامه می دهند و این مقامات به همین دلیل تنزل مقام یافته، مجبور به استعفا شده یا به طور زودهنگام بازنشسته شده اند.
این برای نخستین بار است که یک دولت استانی در چین علیه این مقامات اقدام می کند. این طرح نشان دهنده رویکرد جدیدی در کمپین مبارزه با فساد شی جین پنگ، رئیس جمهوری چین است...

**مبارزه با فساد به سبک و الگوی چینی...
راستی چرا ما ایرانی ها مبارزه با فساد اداری و اقتصادی را به سبک و الگوی چینی تجربه نمی کنیم؟
هر چند آمار دقیق و قابل استنادی از مقاماتی که خانواده های آنها در خارج از کشور اقامت دارند یا مقاماتی که خود یا اعضایی از خانواده های آنها اقامت دایم کشوری دیگر را دارند، در دست نیست ، اما همین 4 سال پیش بود که یک عضو وقت کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هشتم تنها برای یک نمونه و در موضوع بررسی رابطه ایران و انگلیس اعلام کرد که قریب به 400 ˈ آقازادهˈ در انگلیس اقامت داشته و تحصیل می کنند و این آمار خود می تواند بیانگر این حقیقت باشد که در کشور ما نیز کم نیستند مسئولانی که خود یا اعضای خانوده هایشان بنا به دلایل گوناگون در خارج از کشور اقامت دارند.
از سوی دیگر در دولت گذشته نیز گاه و بیگاه مساله داشتن ˈ گرین کارتˈ اقامت در آمریکا از سوی برخی مسئولان ارشد از جمله ˈ معلم اخلاق کابینه ˈ مطرح بود.
البته این بدان معنا نیست که هر مسئولی که خانواده اش در خارج از کشور اقامت کند فاسد است ، اما باید توجه داشت که در نگاهی اصولی بهتر است مقامات مسئول یک کشور که در جایگاه تصمیم گیری برای یک کشور و ملت قرار دارند تنها تابعیت کشور مادری را داشته باشند و خانواده هایشان نیز حتی المقدور در کشور اقامت کنند و مگر برای تحصیل یا مسافرت های تفریحی یا کاری و... در خارج اقامت نداشته باشند.
قایل شدن این تبعیض و محدودیت ها برای مسئولان و تصمیم گیران کشور به واسطه قدرت تصمیم گیری و برخورداری آنها از دیگر مواهب قدرت نه تنها ظالمانه نیست بلکه متوازن کننده دو کفه ترازوی ˈ اختیارات و مواهبˈ با ˈ مسئولیت ها و محدودیت هاˈ است ، و از این جهت به نظر نمی رسد قایل شدن این تبعیض و محدودیت نافی حقوق مسئولان باشد.
سالانه دهها میلیارد دلار جنس بنجل و نیمه بنجل چینی را مصرف می کنیم و در گذشته نیز بارها خود را به لحاظ الگوی توسعه با چین مقایسه کرده ایم و حتی هم اکنون نیز الگوی توسعه اقتصادی چینی برای برخی مسئولان کشور ما یک نمونه قابل دفاع و الگویی مطلوب است، اما بد نیست در زمینه مبارزه با فساد اقتصادی نیز کمی خود را با چین مقایسه کنیم و از شیوه های رایج در آنجا (البته با مستثنا کردن اعدام ) الگو برداری کنیم.
آن موقع شاید فساد اقتصادی در کشور ما به حدی نرسد که مقام مسئولی بگوید: آن قدر رقم زیاد است که رویمان نمی شود به مردم اعلام کنیم !
البته اشاره به «مقامات عریان» چینی تنها یک مثال بود و بیشتر مراد نگارنده از در نظر داشتن الگوی چینی مقابله با فساد مساله « قاطعیت و مبارزه بی مسامحه» دولت چین با مساله فساد اقتصادی است، همان گونه که مقام معظم رهبری تصریح کرده اند: «پیش از آنی که فساد پیکره سیستم اقتصادی کشور را فرا گیرد باید با آن مقابله کرد.»
**منبع: عصر ایران
اول**

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال